Son 20 yıldır, iş dünyasındaki en büyük gelişmelerden biri de profesyonel yönetici kuşağının öne çıkmasıydı. Türkiye’ye yatırım yapan yabancı şirketler karşısında rekabet etmeye çalışan büyük aile şirketleri, aile bireylerinden oluşan yöneticileriyle bunu yapamayacaklarını anladılar. Ve yavaş yavaş şirketlerin tepe görevlerini üstlenen, profesyonel yöneticilerin sayısı önemli bir şekilde artış gösterdi.
O yıllarda Türkiye’ye gelen yabancı şirketler, yöneticilerini de yurt dışından beraberlerinde getiriyorlardı. Ancak profesyonel yöneticilerin başarıları, bu şirketlerin de Türk yöneticileri tercih etmeye başlamalarına neden oldu. Hatta son 10 yıldır bunun bir adım daha önüne gidildi ve Türk yönetici ihracı başladı. Ve bugün gelinen noktada artık dünyanın en büyük şirketlerinin yönetimlerinde Türkleri görmek bizleri şaşırtmıyor.

Rekabet…
1980 sonrası küresel ekonomi ve Türkiye iç siyasetinde başlayan liberalleşme ile birlikte Türkiye pazarının dünya ekonomisine entegrasyon süreci hız kazandı. Bu gelişmeler, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de yerli şirketlerin kurumsal yapılarını, yönetim sistemlerini ve insan kaynakları yönetimini bir hayli etkiledi. Türkiye pazarına giren çok uluslu şirketler karşısında hayatta kalmaya ve dünya ekonomisinde yer edinmeye çalışan aile şirketleri, içe dönük yönetim sistemlerini değiştirmek durumunda kaldılar. İşte bu gelişmeler, uluslararası standartlarda eğitim ve tecrübe edinmiş, vizyonu geniş ve yaratıcı profesyonellerin aile şirketlerinde yer almasını beraberinde getirdi.

Öncelikle öncü ve büyük ölçekli şirketlerdeki profesyonel kadrolara kayış başladı. Zaman içerisinde şirketin orta ve alt kademelerinde görev alan şirket sahibi aile fertlerinde, azalma oldu. Bu değişimin farkında olan birtakım aile şirketleri, gelecekte şirketlerinin sahibi olacak genç kuşak aile üyelerine, yurt dışı eğitimi ve tecrübesi kazanmaları yönünde imkanlar tanıyarak, aile bireylerinden profesyoneller yaratma yönünde girişimler başlattılar.

Küreselleşme farkı…
Türkiye’de profesyonel yönetici kuşağının başarıları, bu yöneticilerin yurt dışında da talep edilmelerini beraberinde getirdi. Yüksek öğretim kurumlarının, yani üniversitelerin, gelişmekte olan Türkiye pazarına hizmet etmeye yönelik eğitim programları geliştirmesi, gençlerin yurt dışı tecrübesi edinmeleri doğrultusunda teşvik edilmeleri de Türkiye’de küresel profesyonellerin sayısının artmasında rol oynadı. Yaşanan bu değişimler ve bu değişimlerin merkezinde yer alan kurumsal aktörler aracılığıyla profesyonel yöneticilerin iş alanı genişlerken, sayıları da bir hayli arttı.